120 lat na krakowskim Kazimierzu – jubileusz Szpitala Bonifratrów w Krakowie

29 października 2026

Widok na wnętrze zabytkowego kościoła podczas Mszy Świętej z udziałem bonifratrów, duchowieństwa i zgromadzonych wiernych. Uczestnicy stoją w drewnianych ławkach, zwróceni w kierunku ołtarza, przy którym znajdują się kapłani w czerwonych szatach liturgicznych. Wnętrze świątyni zdobią marmoryzowane kolumny, złocone ornamenty, obrazy religijne, freski na sklepieniu oraz okazały kryształowy żyrandol.

28 października świętowaliśmy 120-lecie Szpitala Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego w Krakowie na krakowskim Kazimierzu. To wyjątkowa okazja, by przypomnieć historię miejsca, które od 1906 roku jest jego częścią i od pokoleń niesie pomoc potrzebującym. Jubileuszowe obchody rozpoczęły się o godz. 11.00 uroczystą Mszą Świętą, której przewodniczył br. Albert Ch. Dorociak OH, sac. Następnie pracownicy Szpitala oraz zaproszeni goście spotkali się na poczęstunku w Refektarzu, by wspólnie uczcić tę wyjątkową rocznicę, powrócić wspomnieniami do minionych lat i podkreślić znaczenie bonifraterskiej misji.

Historia, która rozpoczęła się na Kazimierzu

Historia obecnej siedziby Szpitala wiąże się z postacią br. Laetusa Bernatka, który przybył do Krakowa w 1891 roku, a następnie objął funkcję przeora Konwentu Bonifratrów. Pomimo licznych przeciwności podjął się realizacji ambitnego planu budowy nowego Szpitala przy ulicy Trynitarskiej. Projekt powierzono znanemu krakowskiemu architektowi Teodorowi Talowskiemu. Kamień węgielny wmurowano w 1898 roku, a 7 października 1906 roku Szpital został uroczyście otwarty i poświęcony przez kardynała Jana Puzynę. Placówka dysponowała wówczas 100 łóżkami, oddziałami szpitalnymi, ambulatoriami oraz apteką. Dzięki nowoczesnemu wyposażeniu należała do najnowocześniejszych szpitali w Galicji. Już rok później jej wysoki standard doceniono złotym medalem podczas X Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich. Od tamtej pory Szpital stał się ważną częścią historii Kazimierza – świadkiem przemian, trudnych doświadczeń i kolejnych pokoleń ludzi, którzy przychodzili tu po pomoc.

Miejsce, które nie przestaje pomagać

Przez kolejne dekady Szpital mierzył się z wyzwaniami historii. Podczas I wojny światowej służył jako epidemiczny szpital wojskowy, a Bonifratrzy zorganizowali pomoc medyczną dla ludności cywilnej w pomieszczeniach klasztornych. W czasie II wojny światowej Szpital pozostał pod opieką Braci, którzy nie tylko leczyli, lecz także udzielali schronienia i pomocy osobom poszukiwanym przez okupanta. W 1949 roku Szpital został upaństwowiony, a rok później przeszedł pod zarząd miasta. Do Zakonu Bonifratrów powrócił 1 stycznia 1997 roku. W tym samym roku otrzymał imię św. Jana Grandego – bonifratra, którego życie i poświęcenie dla chorych do dziś pozostają inspiracją dla kolejnych pokoleń pracowników ochrony zdrowia.

120 lat tradycji, która trwa

Przez 120 lat zmieniały się medycyna, metody leczenia, wyposażenie i możliwości diagnostyczne. Szpital na krakowskim Kazimierzu nieustannie się rozwijał, modernizował swoje oddziały i dostosowywał do potrzeb pacjentów. Niezmienna pozostała jednak idea, która przyświecała jego twórcom – służba choremu człowiekowi, oparta na trosce, szacunku, empatii i poszanowaniu jego godności.

Jubileusz 120-lecia to nie tylko okazja do wspominania przeszłości, lecz także moment wdzięczności wobec wszystkich, którzy przez lata współtworzyli to miejsce: Braci Bonifratrów, lekarzy, pielęgniarek, personelu medycznego i wszystkich pracowników Szpitala.

120 lat na krakowskim Kazimierzu to 120 lat historii, zaangażowania i troski o drugiego człowieka. Dziękujemy wszystkim, którzy są częścią tej historii i każdego dnia pomagają kontynuować wyjątkową misję Bonifratrów.

fot. Konrad Obidziński