Warszawskie dzieła bonifraterskie skromnie świętowały jubileusz

Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą, której przewodniczył ojciec Hubert Matusewicz, OH.   Wspólna modlitwa była dziękczynieniem za lata posługi, pracy i troski o osoby chore, starsze oraz potrzebujące wsparcia.

Po mszy odbyła się oficjalna część spotkania, która była okazją do przypomnienia historii warszawskich dzieł bonifraterskich, podziękowania osobom zaangażowanym w ich rozwój oraz uhonorowania pracowników i współpracowników, którzy przez wiele lat współtworzyli to miejsce.

„Symbolika zasiewu przypomina nam, że każde dobro wymaga cierpliwości, wytrwałości i troski, aby mogło wydać obfity owoc” — podkreślił w okolicznościowym przesłaniu, nawiązując do Święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i bonifraterskiej codzienności służby drugiemu człowiekowi, br. Paweł Kulka OH, przełożony Prowincji Polskiej Zakonu Bonifratrów. List Prowincjała odczytał przeor warszawskiego konwentu, I Radny Prowincji, br. Tymoteusz Hołozubiec, OH, przyłączając się do podziękowań dla pracowników i współpracowników dzieł bonifraterskich w Warszawie.

O wymiarach opieki, którą oferują potrzebującym Bracia Bonifratrzy i ich współpracownicy, mówił członek zarządu Bonifraterskiego Centrum Medycznego, Stefan Świątkowski. Zwrócił uwagę na ważną rolę Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego w systemie opieki bonifraterskiej, szczególnie wobec współczesnego dążenia do dobrostanu i częstego odsuwania od siebie myśli o chorobie, starości czy niesprawności. Podkreślił także, że skromny charakter obchodów oraz ich organizacja w gościnnych progach Kurii Prowincjalnej wiążą się z trwającym przy ul. Sapieżyńskiej remontem, który ma służyć m.in. podniesieniu jakości opieki nad osobami starszymi.

„Dzisiejsza uroczystość jest naszym wspólnym osiągnięciem. Dzięki takim spotkaniom możemy spojrzeć wstecz i docenić, jak wiele dobra możemy dać innym dzięki współpracy, dobrej organizacji i jedności” – zaznaczyła Agnieszka Furdal, dyrektor warszawskiego Oddziału Bonifraterskiego Oddziału Medycznego.

„Trzy dekady to czas wielu zmian, wyzwań i sukcesów, ale przede wszystkim czas ludzi — lekarzy, pielęgniarek, pracowników administracji i wszystkich osób, które każdego dnia swoją pracą i zaangażowaniem dbają o zdrowie i dobro naszych pacjentów” – mówiła Agata Godlewska, kierownik Przychodni Specjalistycznej. „Dzięki pracy i poświęceniu Braci, kapelanów, jak również opiekunów, pielęgniarek, terapeutów, rehabilitantów, psychologów, pracowników pralni, kuchni i zespołów sprzątających, kolejne pokolenia seniorów mogły odnaleźć tutaj bezpieczeństwo, godność oraz prawdziwie rodzinne ciepło” – powiedziała Magdalena Dąbkowska, kierownik Domu Geriatryczno-Rehabilitacyjnego.

Warszawskie dzieła bonifraterskie tworzy zespół wielu osób i kompetencji — od Braci Bonifratrów, lekarzy, pielęgniarek i opiekunów po terapeutów, rehabilitantów, psychologów, pracowników administracji, kuchni, pralni, utrzymania czystości, apteki, ziołolecznictwa i zaplecza organizacyjnego. To ich codzienna praca, współpraca i uważność sprawiają, że profesjonalna opieka łączy się tutaj z poczuciem bezpieczeństwa, godności i życzliwej obecności.

Osoby związane z Domem Geriatryczno-Rehabilitacyjnym, Przychodnią Specjalistyczną, apteką, ziołolecznictwem oraz opieką medyczną otrzymały specjalne wyróżnienia i podziękowania od dyrekcji oddziału i Braci Bonifratrów. Szczególne podziękowania skierowano także do osób, które swoją codzienną obecnością, wolontariatem i zaangażowaniem wspierają życie domu oraz misję duszpasterską. Uhonorowano także braci, którzy byli zaangażowani w budowę warszawskiego konwentu i towarzyszących mu dzieł od samego początku.

Spotkanie zakończył koncert zespołu Obdarowani z Tomaszowa Lubelskiego oraz wspólny poczęstunek. Muzyczna część uroczystości wniosła w kameralne obchody ciepło, radość i dodatkowy wymiar wspólnotowego świętowania. Uczestnicy mogli także obejrzeć okolicznościowe kroniki i pozostawić w nich swoje wpisy, wspomnienia oraz życzenia.

Obchodzony w tym roku jubileusz jest czasem wdzięczności wobec Braci Bonifratrów, pracowników, mieszkańców, pacjentów, wolontariuszy, dobroczyńców i przyjaciół warszawskich dzieł. To również przypomnienie, że charyzmat św. Jana Bożego pozostaje żywy wszędzie tam, gdzie codzienna praca łączy profesjonalną opiekę z uważnością, szacunkiem i troską o drugiego człowieka.